BLOG
-
Terug uit Rusland, Moermansk en het schiereiland Kola
Na 2,5 week en 4600km achter de kiezen zijn we deze week weer in het Zweedse Albacken gearriveerd. Wat een geweldige ervaring. Een reis van contrasten. Rijk en arm, gastvrij en star, terug in de tijd maar tegelijk ook westerse indrukken. Prachtige natuur maar (vooral in de noordelijke helft) op vele plaatsen een grote puinhoop!!
Bij Kirkenes in het uiterste puntje van Noorwegen nemen we de Noordelijkste grensovergang die Rusland kent. Na een oponthoud van 3 uur, omdat ik de kentekenbewijzen van de motoren niet bij me had, mogen we na het faxen van de papieren toch Rusland in. We kiezen ervoor direct binnendoor te rijden. Niet wetende wat we allemaal gaan zien geeft deze reis een onbeschrijfelijk maar goed gevoel.
Op een gegeven ogenblik zien we naast ons een hekwerk opduiken. Even later wordt het duidelijk dat dit een extra grens is die ongeveer 10km in Rusland ligt en parallel loopt aan de echte grens. Achter dit hekwerk staan overal uitkijktorens. Om mensen nog steeds af te schrikken zijn veel uitkijktorens voorzien van een pop in militaire kledij. Er zitten ook camera´s op. Of die nog in gebruik zijn weten we niet. Wel is duidelijk te zien dat dit hele hekwerk vroeger onder stroom stond.
De eerste indruk bij het binnenrijden van het eerste stadje, een mijnwerkersstadje, is niet prettig. Alleen maar uit beton opgetrokken flats waarvan de laatste onderhoudsperiode de nieuwbouw is geweest, waarschijnlijk ergens in de jaren 40 – 50. Er is geen groen want er groeit niets aangezien we boven de boomgrens zitten. Veel mensen op straat en alle ogen zijn op ons gericht er is er niet één die de andere kant op kijkt. Dat geeft een ongemakkelijk gevoel.
Onderweg naar Moermansk zie je het ene oorlogsmonument naar het ander. Dit gebied dat in de tweede wereldoorlog een belangrijke toevoerhaven was van oorlogsmaterieel voor de geallieerden in combinatie met de huidige opslag van de oude atoomonderzeeërs krijg je het gevoel alsof je over militair grondgebied rijdt. Naar 100km opnieuw een militaire controle post. Weer het paspoort laten zien, snel een foto gemaakt maar daar was meneer niet blij mee. In kombinatie met armgezwaai en een aantal dreigende Russische woorden stopte ik de camera snel weg. Maar de foto is gelukt.
In Moermansk hebben we 2 hotel overnachtingen genomen. Op die manier konden we een dagtrip maken naar het meest noordoostelijk bereikbare punt van Kola. Na 80km asfalt en 50km gravel kwamen we aan in een oud vissersdorp. Een vlaag van verstandsverbijstering. Wat een vergane glorie, een spookdorp. Maar naar een minuut of 10 stilstaan op de brug zagen we toch nog enkele mensen lopen. Toch maar eens verder rijden en dan komen we bij een strandje uit. We staan even perplext. Een aantal “dikke” westerse auto´s en russen die hier aan het kitesurfen zijn.
We hadden de helm nog maar net afgezet en daar kwam (in onze voorstelling) een stereotype rus (Sasha) aan op een motor. We probeerde te communiceren en met gebarentaal werd e.e.a. duidelijk. Hij nodigde ons uit voor een bakje koffie. De eerste indruk van een spookdorp is al iets bijgesteld. We zitten bij Sasha binnen aan tafel koffie te drinken en proberen nog wat van elkaar te weten te komen. Na dit warme onthaal nog even een foto gemaakt en wederom zijn we met stomheid geslagen. Hij vraagt of we ook op facebook zitten dan kunnen daar de foto op zetten!!!
We vertrekken om nog even verder door te rijden naar een volgend dorp. Volgens de gps moet dat aan de Barentszzee liggen. Bij aankomst weer dezelfde indruk maar het wordt steeds makkelijker om een voorstelling te maken dat er toch mensen wonen. Ik zie wat mensen buiten staan en rij er naar toe. Maak het gebaar dat we opzoek zijn naar een uitkijkpunt over zee, direct wijst hij mij een smal pad achter een oud gebouw. We rijden omhoog en na het voorbij rijden van de plaatselijke vuilnisbelt komen we aan bij de Barentszzee. Geweldig wat een uitzicht en prachtige steile kliffen waar de zee tegen aan bonkt. Van hier is het nog slechts 650km hemelsbreed naar Nova Zembla.
Na twee overnachtingen in het hotel in Moermansk rijden we naar het zuidoosten. We willen nu ook nog graag een keer aan de Witte zee staan om de reis compleet te maken. We kiezen er voor om zover mogelijk door het binnenland te rijden. Dat hebben we geweten ook!! Na twee dagen enorm slechte wegen, rivier oversteken, bijna ingestorte bruggen, keien, en waterplassen hebben we slechts 150km afgelegd. We besluiten om 40km terug te rijden naar een eerder genomen afslag om van daaruit weer naar het westen te rijden en de grote weg op te zoeken. Maar we gaan eerst overnachten, morgen weer een dag.
Bij het terug rijden komen we na 10km weer door een dorpje. Nu toch maar even stil staan om een paar foto´s te maken. Het leek weer totaal uitgestorven maar naar enkele seconden komt er een Russisch vrouwtje op ons af en bekijkt de motoren. Het duurt maar even en we moeten mee naar binnen. We moeten gaan zitten in haar kleine knusse keukentje waar de houtkachel volop brand. Het is er bloed heet. Zij begint direct alles klaar te zetten op tafel. Brood, kaas, jam, koekjes en zelfs chocolade snoepjes. Na een plakje brood met kaas en een warme bak thee geven we aan dat we echt weer verder moeten. Buiten wil ze nog wel graag even op de quad zitten. We maken nog een foto en zetten onze tocht voort.
Omdat we niet via de geplande route aan de witte zee zijn gekomen besluiten we maar om te rijden en via asfalt er heen te rijden. Bij aankomst in het plaatsje Umba krijg je een heel andere indruk als eerder in de steden rond Moermansk. Hier is de cultuur van een vissersdorp nog in stand gebleven, althans dat is onze indruk. We rijden het dorp voorbij en gaan via boerenweggetjes over het grasland naar de Witte zee.
We hebben ons doel gehaald. Moermansk, Barentszzee en de Witte zee. Nog één nacht in ons tentje in Rusland en dan gaan we 200km ten zuiden van de Noordelijkste grensovergang Finland in op weg naar het westerse Rovaniemi om te kijken of de Kerstman al is gearriveerd.
11 reacties
Geef een reactie
-
REISPLANNER
-
WEER
-
KENNISMAKEN
Avontuur in Zweden
OffroadZweden biedt unieke, avontuurlijke routes voor offroad motorreizen en allroad motorreizen in het ongerepte Zweedse Jämtland. Je kunt bij ons overnachten op de camping met tent, caravan of camper of gebruik maken van een blokhut. Dit prachtige gebied in het hart van Scandinavië biedt veel mogelijkheden voor een heerlijke vakantie voor zowel motor- als niet motor-rijders.
Naast de mogelijkheden om Zweden in de zomer te ontdekken zijn er ook in de winter diverse mogelijkheden om te genieten van al het natuurschoon. Denk eens aan het kruisen van de meren en bossen onder begeleiding van een gids met een sneeuwscooter, explorer of een hondensledetocht. In één week allemaal te combineren en naar wens eventueel nog af te wisselen met langlaufen, skiëen of gewoon een lekkere vrije dag.
Ontdek het zelf »
Welkom thuis mannen… ziet er GIGA GAAF uit.
Het ziet er zeker erg mooi uit Wilco, leuk geschreven en mooie foto`s ook!
Wordt dit een eenmalig tripje of gaan jullie deze route vaker rijden met gasten?
Dat gaan we zeker Karel!
heerlijke fotos wilco en wat een land zeg wel heel gastvriedelijk zo te horenwel een belevenis dat je niet snel vergeet.
Erwin ik bel je snel een keer. Hopelijk gaat alles goed met jullie. Veel te vertellen. Nu bezig met de laatste offroadweken van dit jaar. Daarna is het weer vollop jacht!!!
Ja hier alles nog goed de groeten aan buufje
Wat een belevenis! Ben zelf ook al 2 keer in Rusland geweest, en toen was ik ook aldoor zeer verbaast over alles.
Zal ook nog wel eens weer heen willen, komt er ook een offroad Rusland expeditie? Dan wil ik zeker wel mee.
Ja Peter dat gaan we zeker doen.
Wat een avontuur.Ik denk dat jullie op plekken zijn beland waar nog maar heel weinig westerlingen zijn geweest. En al helemaal niet met de motor. Volgende keer wel gewoon de kentekens meenemen. Ik hoor de details wel als we in november 6000 km zuidelijker op avontuur gaan.
Wat leuk Wilco en wat herkenbaar.
Neem aan dat jullie toch wel even bij het imponerende Alyosha-monument zijn wezen kijken!?
Vond zelf de Mumansk-trip toen (2008) ook een imponerende reis vooral doordat daar ook veel van de sfeer van het oude communistische tijdperk is blijven hangen.
Mocht toen zelf zelfs de haven niet in en werd door de ‘kalashnikovd’ politie/militaire wachters teruggestuurd.
Ben toen ook het Kola gebied ingegaan maar ook voor mij en m’n Tiger was toen de WitteZee een heel grote “zee te ver”
Echter dat Rusland een bar interessant land is om door heen te reizen dat wist ik natuurlijk al wel toen ik op m’n Trumpie van Australie en Japan terug kwam rijden via Siberie.
Voor mij is Rusland dan ook een van de laatste “unspoiled” gebieden op de wereld kaart. Dit uit zich oa. zoals jullie ook hebben ervaren in de gastvrijheid van de mensen.
Groet,
Jan
Ja Jan daar zijn we zeker langs gereden. We zijn ook bij de poort naar de haven geweest. De kalasnikovs worden niet meer gedragen maar zullen zeker voor het grijpen staan. Ben nog even naar een wachter toe gelopen en geprobeerd een woordje te wisselen maar dat ging moeizaam. Het werd mij wel duidelijk dat hij dacht dat we uit Engeland kwamen. Bij de poort hangt een enorm groot spandoek van een marineboot. Ik denk dat ze de indruk willen geven dat alles wat in de haven gebeurd spik en span is. Maar als ik de verhalen op internet lees is het waarschijnlijk heel anders met de in slechte staat verkerende atoomonderzeeers die daar opgeslagen liggen. Het schijnt wel dat Noorwegen geld en kennis investeerd om daar op te ruimen.